<strike id="ln1rt"><i id="ln1rt"></i></strike>
<span id="ln1rt"></span>
<strike id="ln1rt"></strike>
<strike id="ln1rt"><ins id="ln1rt"></ins></strike>
<span id="ln1rt"></span>
<strike id="ln1rt"><i id="ln1rt"><cite id="ln1rt"></cite></i></strike>
<strike id="ln1rt"></strike><span id="ln1rt"></span>
<strike id="ln1rt"><dl id="ln1rt"><del id="ln1rt"></del></dl></strike><ruby id="ln1rt"></ruby>
<strike id="ln1rt"><i id="ln1rt"><del id="ln1rt"></del></i></strike>
<span id="ln1rt"><ins id="ln1rt"></ins></span>
<span id="ln1rt"></span><strike id="ln1rt"><dl id="ln1rt"></dl></strike>
小龍每天跑五公里去葉問(于承惠飾)那里學武,但是葉問卻只讓他練扎馬步,一個禮拜后,又讓他舉白蠟桿練腕力。小龍心急火燎,一心想學些有用的招數。本想開始教他招式的葉問見他如此心浮氣躁,改主意讓他繼續站樁,并告訴他站樁不僅是練基本功,更是磨練心智,習武之精髓就是習心。學校決定派小龍和小曼去東南亞演出,全身心投入到武術中的小龍早已將恰恰舞拋到了腦后,小曼一再勸說都沒有用,只好傷心地和布萊爾搭檔去演出。葉問在小龍和郭心力的切磋中發現小龍是個悟性很高,進步神速的徒弟,非常賞識。但是小龍求勝心太切,葉問為了繼續磨練他,沒有帶他去臺灣講學。小龍心有不服,但經大師兄黃淳梁提醒明白了師傅的心思。
<strike id="ln1rt"><i id="ln1rt"></i></strike>
<span id="ln1rt"></span>
<strike id="ln1rt"></strike>
<strike id="ln1rt"><ins id="ln1rt"></ins></strike>
<span id="ln1rt"></span>
<strike id="ln1rt"><i id="ln1rt"><cite id="ln1rt"></cite></i></strike>
<strike id="ln1rt"></strike><span id="ln1rt"></span>
<strike id="ln1rt"><dl id="ln1rt"><del id="ln1rt"></del></dl></strike><ruby id="ln1rt"></ruby>
<strike id="ln1rt"><i id="ln1rt"><del id="ln1rt"></del></i></strike>
<span id="ln1rt"><ins id="ln1rt"></ins></span>
<span id="ln1rt"></span><strike id="ln1rt"><dl id="ln1rt"></dl></strike>
最近免费观看高清韩国日本大全